New Project Arrival !! วันนี้เริ่มต้นจัดรายการอาหารที่แุถวแยกเกษตร (อยู่มาตั้งสามปีละเพิ่งจะมาทำ เป็นบ้าอะไรของมัน)


วันนี้ Menu เริ่มต้นของ Project เป็นบะหมี่ เดินไปถึงปุ้บก็สั่งมาเลย เพ่ๆ ขอบะหมี่แห้งชามนึงใส่ทุกอย่้าง ก็มาเลยครับมีทั้ง หมูแดง หมูกรอบ มี ปู ด้วยโอ้ว กินๆไป ก็โอเคนะพอใช้ได้เป็นบะหมี่ที่โอเคชามนึงกินเสร็จ ปุ้บจ่ายตังชามละ 35 บาทครับ เชี่ยบะหมี่ห่าอะไรฉามละั 35 แพงเกิ้น รถชาติให้ 7 คะแนน แต่ราคานี่ไม่ไหวครับเอาไป 6 ละกัน สรุปแล้วถ้าบ้านรวยก็เป็นร้านอาหารมื้อเย็นที่โอเคร้านนึงอ่ะนะ


ปล. เตะบอลมาได้แผลมาตูมเลย ดีไม่ต้องไปนอนโรงบาลนะเนี่ย

---

เมื่อเวลาผ่านไป อะไรหลายๆอย่างก็คงเปลี่ยนไปตามกาลและเวลาแต่ก็มีบางสิ่งที่ไม่อาจเปลี่ยนได้ ถึงอาจจะเปลี่ยนได้ก็คงใช้เวลานานนับเดือนนับปี

ชีวิตก็เหมือนอะไรซักอย่างที่ไม่มีอะไรแน่นอน สิ่งที่เราคิดว่าจริงมันอาจจะไม่จริงก็ได้ สิ่งที่เราคิดว่าใช่บางทีมันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เราเห็น มองโลกในมุมที่มองไม่เห็นบางทีอาจจะทำให้คิดมากก็ได้ หรือบางคนอาจจะคิดว่าในเมื่อมันมองไม่เห็นแล้วจะไปมองมันทำไม ต่างคนต่างความคิด ต่างคนต่างจิตใจ ต่างคนต่างมีโลกเป็นของตัวเอง

แล้วเมื่อไรถึงจะลืมเขาได้ซักทีคงต้องใช้เวลาตลอดชีวิตนี้เลยล่ะมั้ง

เป็นปกติที่แต่ละคนจะมีมุมมองและความคิดที่แตกต่างกัน

เพราะว่าพวกเขา ไม่ใช่คนคนเดียวกัน แต่สังคมก็ไม่สามารถอยู่ได้ด้วยคนเพียงคนเดียว

แล้วจะทำยังไงให้คนหลายๆ คนอยู่ร่วมกันได้ทั้งๆที่มีมุมมองความคิดที่แตกต่างกัน

นั่นคือการปรับตัวเข้าหากัน การที่คนหลายๆคนมีมุมมองที่แตกต่างกันอยู่ด้วยกันนั้นย่อมต้องมีข้อตกลงที่ทำให้การอยู่ร่วมกันนั้นมีความสมดุลและพึงพอใจกับคนส่วนมาก มากที่สุด อันที่จริงแล้ว

ย่อมไม่มีทางเป็นไปได้ที่ทุกๆคนจะมีความพึงพอใจกับข้อตกลงดังกล่าว ดังนั้น ข้อตกลง จึงต้องทำให้บุคคลเหล่านั้นพึงพอใจมากที่สุด แต่ถ้าคนส่วนน้อยไม่พอใจกับข้อตกลงดังกล่าวเล่าจะต้องทำยังไงล่ะ ???